هر روز می بوسمت ! وای خدا چه بهشتی میشه جهنم

گرچه دل كندن از تو آسان نيست كه برايم به مرگ هم شايد ...

می روم گم شوم در انبوه خاطراتی كه بعد ِتو بايد ...

بعد از اين استکان زهرآلود ، چون پروانه به خواب خواهم رفت

جای قند و نبات، عزراييل بر سرم گرد مرگ می سايد

آرزوهای كوچكم را حيف می برم با خودم به گور اما

آرزو می كنم تو خوش باشی ، حسرتت بر غمم می افزايد

مجلس ختم من كه می آيی ، يك لباس سفيد بر تن كن

بارها گفته ام به تو عزيزم ! رنگ مشكی به تو نمی آيد

 گفتمش آغاز درد عشق چيست؟

گفت آغازش سراسر بندگيست

 گفتمش پايان آن را هم بگو

گفت پايان همه شرمندگيست

گفتمش درمان دردم را بگو

 گفت درماني ندارد بي دواست

 گفتمش يک اندکي تسکين آن

 گفت تسکينش همه سوز 

 فنا ست نيکوست